Hayatta iki türlü insan vardır. 1. İyi niyetli insanlar. 2. İyi niyetlileri kullanan insanlar. Her ne olursanız olun siz 1. Şık içerisindeyseniz, herzaman üzülmeye mahkumsunuz. Eğer ki yok ben ikinci şık olmak istiyorum diyorsanız yine üzülmeye mahkumsunuz. Çünkü siz 1 . şık dasınız. Kalbiniz okadar iyilik içerisine gömülüdür ki siz iyi niyetli insanlar aslında kendiniz gibi olan insanları üzdüğünüz için kendinizi affedemezsiniz. Eğer içiniz sonsuza kadar iyiliğin vermiş olduğu ağır yük ile yüklüyse siz onu istemeseniz bile bu iyi niyetle yoğrulmuş hamurunuz olduğu için taşıycaksınız. 2. Şık insanları ise asla bizler gibi olamayacak. Asla bizlerin hissettiklerini hissetmeyecek bu kötü bir şey mi? Ya hep üzülen biz , iyi niyeti sömürülen biz 1.şık insanları olsakda . asla iyilik ile dolu bir kalbim yumuşaklığını bilemeyecekler. Sert bir kalbin dünyasında bir kişiye karşılıksız iyiliğin verdiği mutluluğu hayatlarının sonuna kadar tadamayacaklar. Ve o insanlar çevrelerine kuşkuyla bakacaklar acaba iyi niyetimi kullanan çıkacak mı? Diye . ve her sevmeye çalıştıklarında kuşkuyla yaklaşacaklar sevginin ta kendisine. Hayatta insanın bence 2 türlüsü vardır. insanın iyi niyetlisi temizi. Birde o iyi niyetlisini sömüren kötü niyetlisi. Ve hadis le yazıma nokta koyarken sanırım her ne olursa olsun biz iyi niyetliler herzaman birinci şıkkı seçmekten vazgeçmiyeceğiz. İnsanlar kıyamet gününde niyetlerinin miktarınca gönderileceklerdir. Yani niyeti ne kadar sağlam ise derecesi o kadar yükseltilecektir." (İbn Mace)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder